© EPA

Buitenlandse hulpverleners op Sulawesi moeten naar huis van Indonesische regering: schandalig of logisch?

9 oktober 2018

Buitenlandse hulpverleners die op het Indonesische eiland Sulawesi na een zware aardbeving en tsunami assistentie bieden, moeten terug naar huis. Dat heeft de Indonesische regering gemeld. Ondertussen zijn er al minstens 1.944 mensen omgekomen door de ramp. De Indonesische autoriteiten worden nu fel bekritiseerd.

De zware aardbeving en tsunami vonden plaats op 28 september. Er zijn nog steeds ongeveer 5.000 mensen vermist en het dodental blijft oplopen. De Indonesische autoriteiten hebben nu verregaande restricties ingevoerd voor buitenlandse ngo’s. Het statement van de overheid: “Buitenlandse ngo’s, die buitenlands personeel tewerkstellen, worden geadviseerd om hun personeel onmiddellijk terug te trekken.” Er wordt nu gevreesd dat de broodnodige hulp niet tot de vele slachtoffers, die nog steeds in nood verkeren, zal kunnen komen. Dat meldt ook de Britse krant The Guardian.

“Indonesische hulpverleners kunnen het niet aan”

Tim Costello van de liefdadigheidsorganisatie World Vision noemt de aankondiging van de Indonesische regering “heel vreemd” en stelt dat de overwerkte en getraumatiseerde hulpverleners van Indonesië de buitenlandse hulp kunnen niet vervangen of evenaren.

“Buitenlandse journalisten mogen hier vrij rondlopen en verslag uitbrengen, maar hulpverleners uit het buitenland, die veel ervaring hebben en de binnenlandse collega’s kunnen aflossen, niet”, zegt Costello. “Zij (de binnenlandse hulpverleners, red.) zijn gedemoraliseerd. Dus dit is erg vreemd.”

Deze regulaties van de Indonesische regering gelden enkel voor internationale of buitenlandse ngo’s. Grote organisaties zoals World Vision, die als een lokale ngo geregistreerd staan in Indonesië, mogen wél blijven.

Reddingsacties te traag

Maar dat is niet de enige reden waarom de Indonesische autoriteiten bakken kritiek over zich krijgen. Zo vinden velen dat het te lang geduurd heeft voor ze materiaal en reddingswerkers gestuurd hebben naar de stad Palu. Na de ramp zat Palu trouwens dagenlang zonder elektriciteit en proper water. Dat heeft geleid tot plunderpartijen, lange rijen en schrijnende situaties op de luchthaven.

Toch niet zo nuttig?

Een anonieme, internationale hulpverlener, die in Indonesië is om advies te geven in de nasleep van de ramp, zegt aan The Guardian dat deze maatregel van de Indonesische overheid “normaal” is: “In Australië hebben we ook geen buitenlandse ngo's. Dus waarom zouden ze dat wel willen in Indonesië? Er zijn complicaties met de veiligheid en met belastingen. Het is niet zo logisch dat een land met haar eigen geld en ngo's hulp gaat zoeken van internationale ngo's.”

De anonieme hulpverlener stelt dat er wel een aantal taken weggelegd zijn die speciale, technische kennis vereisen. Die zouden vanuit bepaalde hoofdkwartieren uitgevoerd kunnen worden en zouden maar enkele dagen in beslag nemen.

Volgens Jen Clancy van het Australische departement voor Internationale Ontwikkeling beschikken de Indonesische overheid, het Indonesische Rode Kruis en andere Indonesische ngo’s over “voldoende capaciteit” om humanitaire assistentie te voorzien: “Natuurrampen zijn helaas geen nieuw fenomeen voor Indonesië."

Lees meer

Dit al gelezen?