© Carnation

'Track by track': wij namen met Carnation hun nieuwe plaat 'Chapel of Abhorrence' onder de loep

3 oktober 2018

De opkomende, Belgische death metal groep Carnation heeft sinds augustus hun debuutplaat 'Chapel of Abhorrence' uit. Een verderfelijk album vol naargeestige melodieën, vettige gitaren en laag gegrunt à la Cannibal Corpse. Toch is 'Chapel' erg divers en verveelt het op geen moment. Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen? Wij spraken met Simon (zang) en Yarne (bas) over de verschillende tracks van hun nieuwe cd.

(Scroll naar beneden voor diepte-interview met Carnation)

1. The Whisperer

Yarne & Simon: Ik denk dat we The Whisperer begin 2016 geschreven hebben. Het is het langste nummer op de plaat en er zit veel in.

We hebben die als opener gekozen, omdat er eigenlijk van alles in zit; Amerikaanse, Zweedse en Poolse death metal. Soms gaat het wat trager, soms sneller. Er zitten ook doom metal-invloeden in. Het leek ons gewoon een goede opener voor het album. Hier staat ook een vrij uitgebreide solo op. We hebben er eigenlijk niet zo veel op het album. Het is een nummer dat we zeker nog lang in onze set zullen houden.

Het gefluister aan het begin van het nummer is trouwens door onszelf opgenomen. En ook de zombiegeluiden. Dat zijn allemaal originele samples.

2. Hellfire

Yarne & Simon: Dat is één van de eerste nummers die we kort na de EP ('Cemetery of the Insane' uit 2015, red.) geschreven hebben. Hellfire heeft een evolutie doorgemaakt. De eerste versie van het nummer had geen solo, andere stukken tekst en de structuur was anders.

Na al die jaren heeft de song zijn complete vorm gekregen. We spelen het al heel lang live in verschillende vormen. Hellfire staat trouwens zonder solo op de 'Live at Asakusa Deathfest' EP. We hebben ook pas in de studio beslist dat er een solo op moest.

Het nummer is eigenlijk een beschrijving van de hel, van een plaats waar je niet wil zijn, waar je gemarteld wordt. Heel doomy qua tekst.

3. Chapel of Abhorrence

Yarne: Dat is een redelijk recent nummer dat ook heel wat aanpassingen heeft doorgemaakt. Er zit één riff in die een stuk of 10 keer vervangen werd. De tekst heeft Simon geschreven na onze fotoshoot in een kapel in Aarschot in 2016.

Simon: Na de shoot had ik inspiratie om de tekst voor dat nummer te schrijven. Die shoot en die kapel waren cool. Die vibe op die locatie … Later hebben we er ook de videoclip opgenomen voor het nummer. Onze vuile kapel haha.

4. The Unconquerable Sun

Yarne & Simon: Dat nummer is ook vrij laat in het schrijfproces geschreven, één riff in dat nummer is ook een stuk of 10 keer veranderd. We hadden eerst getwijfeld om de song te schrappen, maar uiteindelijk is het één van de beste schijven van het album geworden. We hebben in totaal 7 à 8 nummers geschrapt die we niet opgenomen hebben. Van de nummers die nu op de plaat staan, zouden we niet weten welke we zouden moeten elimineren.

Simon: The Unconquerable Sun gaat over een cult, een groep mensen die de zon aanbidt. Hun leider hersenspoelt de leden door zijn gedachtengoed in hun hoofd te steken. "Je moet al je noden en dergelijke achterwege laten en gewoon mijn regels en levensstijl volgen", zegt hij. Het gaat over indoctrinatie en sektes. De tekst is ongeveer een week voor de opname geschreven. Het idee om over dit thema te schrijven was er al wel een lange tijd.

5. Disciples of Bloodlust

Yarne & Simon: Er zit een sterke Cannibal Corpse-vibe in dit nummer, van de riffs en de drumpatronen tot de vocals en de scales.

De tekst gaat onder andere over vampirisme en hematophagy: het bloed van anderen nodig hebben om te overleven. Parasitisme eigenlijk.

6. Hatred Unleashed

Yarne & Simon: Dat is het snelste nummer op het album. In de studio hebben we het zelfs nog net iets sneller gemaakt. Het was een uitdaging om het strak opgenomen te krijgen en gerepeteerd te krijgen tegen onze releaseshow. We hebben het onszelf moeilijk gemaakt, maar het is cool om te kunnen laten zien dat we verschillende tempo's aankunnen. Er staan op het album zowel erg trage als snellere stukken.

Simon: Met de lyrics wou ik de snelheid van het nummer in de verf zetten door iets over borrelende haat te schrijven. Dat past goed bij dat nummer en die drums.

Yarne & Simon: Er staan ook guest vocals op van Chris Monroy van Skeletal Remains, net als op The Unconquerable Sun. Hij nam die partijen op in Californië. Maar het is een mooie toevoeging. Het geeft een extra laag, een extra niveau aan het nummer.

Simon: Hij heeft een andere zangstijl. Hij klinkt meer zoals de zanger van Asphyx of van Pestilence. Dat is niet hoe ik klink, eerder zoals Cannibal Corpse of Grave, zwaarder. Met die andere stem halverwege het album hebben we wat afwisseling.

7. Plaguebreeder

Yarne & Simon: Die tekst is een dag op voorhand geschreven, voor we het lied opgenomen hebben. De typische Zweedse grooves van Entombed en Dismember zijn heel aanwezig. Er zit op een gegeven moment ook een beetje black metal in. Er is één blastbeat waarop we typische black metal-akkoorden spelen, en ook een heel doomy stuk opnieuw.

We willen graag death metal blijven maken, maar hier en daar zit er wel een thrash, doom of black metal riff in onze muziek. We hebben geen schrik om andere ingrediënten te gebruiken, die we nog niet gebruikt hebben. Als we nu voor het volgende album nog iets extremer willen doen, kan niemand ons tegenhouden. En we gaan onszelf ook niet tegenhouden.

8. Magnum Chaos

Yarne & Simon: Dat is een heel druk nummer, pure chaos bij momenten. De werktitel was den Bulldozer omdat de intro-riff echt binnenkomt als een bulldozer. Die blaast alles omver. Het is een lang nummer, waar veel in zit: tempoveranderingen, overgangen en de moeilijkste riff van het album. Het is een uitdagende track om live te spelen.

Yarne: Headbangen en spelen tegelijk op het podium, daar moet je even aan wennen. Ik speel beter als ik het niet doe, maar niemand kijkt graag naar een plant op het podium. De show moet cool zijn. Het is op die manier ook leuker om op het podium te staan. Je hebt meer speelvreugde en interactie met het publiek.

Simon: Ik zou ook geen show kunnen brengen, moest ik mezelf niet kunnen uitleven op het podium. Ik vind het belangrijk om je in te leven in de muziek. Naast de coole inkleding van het podium moet je zelf ook visueel interessant zijn voor de toeschouwers. Niet enkel de muziek moet goed zijn. De 'bloedschmink' op mijn gezicht schept sfeer, dat is een beetje theater. Ik vind dat een meerwaarde. Sommige mensen vinden dat niet cool, maar ik vind dat dat past en mag.

Yarne: Er is een fijne lijn tussen cool en cheesy. Maar death metal heeft op zich al wel iets cheesy.

Simon: Het hoeft ook niet altijd hetzelfde te blijven. Binnen 2 of 3 jaar ziet het er misschien al helemaal anders uit.

9. Sermon of the Dead

Simon: Dat is de tweede music video geworden. Het nummer staat ook op de Japanse live EP.

Yarne: Het is een uniek nummer. Ik kan er niet meteen een invloed op plakken. Je hebt die bends bij het begin van het nummer die de gitaren een beetje vals laten klinken... Een heel speciaal nummer, maar ook één van de favorieten, zowel van de fans als van ons.

Simon: We hebben de video opgenomen in de Mergelgrotten in Limburg. Dat was echt de geschikte locatie om een sfeer te scheppen die perfect zou passen voor dit nummer. Het ondergrondse gangenstelsel geeft het een vrij mysterieuze vibe. Het doet soms een beetje denken aan een piramide door de hoge muren en het zand. Wat best wel past gezien het thema van het nummer vooral draait rond begrafenisrituelen en een hiërarchische samenleving.

10. Fathomless Depths

Yarne & Simon: Deze track gaat over een verdrinkingsdood door in een betonnen kist te zitten en in het water gesmeten worden. De protagonist van het nummer blijft zinken naar de eindeloze dieptes tot hij door de kracht van de zwaartekracht tot pulp geslagen wordt.

Het is een iets trager, slepender nummer. Er zitten veel doom metal-invloeden in en veel atmosfeer. Op een gegeven moment staat er ook een bubbeleffect op de vocals waardoor het lijkt dat we onder water zitten om de verdrinking te simuleren. Er zitten geluiden van golven en water in. We zingen er niet enkel over, maar je kan aan de muziek ook horen van 'oké, hier is iets met verdrinking aan de hand'.

11. Power Trip

Yarne & Simon: We hadden oorspronkelijk het idee om de laatste song Power Trip als bonustrack aan te bieden. Het platenlabel vond het nummer echter zo goed dat ze het op de standaardeditie wilden. Het is een odd one out op het album, een beetje ons eerbetoon aan Bolt Thrower. Vooral dan in de stijl van de riffs en de tempo's. Het is meer een mid-tempo headbang-nummer. Het is een stijl die we bij de andere 10 nummers niet hebben. Daarmee kunnen we laten zien 'dit kunnen we ook'.

Interview

'Chapel of Abhorrence' is nu ongeveer een maand uit. Hoe zijn de reacties tot nu toe?

Simon: Best positief. We hebben al veel recensies gekregen, ook uit het buitenland. We krijgen vrij goede scores en reacties, niet enkel van de pers, maar ook van fans en death metal liefhebbers. Dat is tof.

Yarne: Omdat onze plaat uitgebracht is op het label Season of Mist bereiken we opeens een heel nieuw publiek en we worden positief ontvangen. Het hoogtepunt was de recensie van Banger TV door Sam Dunn.

Hoe zijn jullie in contact gekomen met Season of Mist?

Simon: We zijn het album beginnen opnemen in april 2017. We hebben echt onze tijd genomen. We waren met de zang pas klaar in september. Dus we hebben echt wel een half jaar aan de opnames gespendeerd. In oktober hebben we het gemixt en vervolgens laten masteren.

Yarne: We hebben het album zelf gemixt en Dan Swanö heeft het gemastered. In november was de plaat klaar.

Simon: We hebben de audio master dan naar ons management verstuurd, District 19. Zij hebben verschillende platenlabels gecontacteerd. Iets later hebben we enkele aanbiedingen ontvangen. We hebben in de laatste week van januari getekend bij Season of Mist.

Home studio

Jullie hebben 'Chapel of Abhorrence' in jullie eigen studio opgenomen. Wat is daar het grootste voordeel aan?

Yarne: Het grootste voordeel is dat we onze tijd hebben kunnen nemen. We waren niet afhankelijk van een externe producer. Dat kan soms natuurlijk ook een nadeel zijn. Maar we hadden zelf dus alles onder controle. We konden zelf kiezen hoe alles zou klinken, tot in de details.

Simon: Vooral dat tijdsaspect was heel belangrijk. Bij een producer of in een externe studio betaal je voor je tijd. Als je het op jezelf doet, heb je kansen genoeg om de perfecte take vast te leggen. Dat was voor ons een grote meerwaarde.

Is er iets speciaal aan het album dat andere death metal-platen niet hebben?

Yarne: We hebben geen Boss HM-2 pedaal gebruikt voor deze opname. Maar we gaan niet verklappen welke pedaal en settings we wel gebruikt hebben.

Simon: Veel death metal bands gebruiken deze pedaal wel, vooral de bands met een Zweedse sound. We hebben daar zelf ook ooit mee gespeeld, maar nu niet meer.

Yarne: Wat ook uniek is: we hebben gekozen om gebruik te maken van een blend voor de gitaren, namelijk een combinatie van de standaard Peavey 5150 sound en ook de effectpedaal met de iets meer Zweedse sound. Deze twee signalen staan dus op beide gitaren, links en rechts. Live is dat praktisch niet mogelijk.

Simon, je zangstijl wordt weleens vergeleken met die van 'Corpsegrinder' van Cannibal Corpse. Is hij een invloed?

Simon: Toch wel. Toen ik 13 was, hoorde ik Cannibal Corpse voor het eerst. Ik vond dat super indrukwekkend en toen ben ik op die stijl beginnen oefenen. Ik heb ook veel op de stijl geoefend van Mikael Åkerfeldt van Opeth en Bloodbath. Die twee zangers behoren zeker bij mijn belangrijkste invloeden.

Duister en mysterieus

Zit er een concept achter 'Chapel of Abhorrence'?

Yarne: Het is geen conceptalbum. Maar het leuke aan 90’s death metal is dat je een wereld creëert, een duistere fantasie oproept. Dat is wat we doen. Het is niet zo dat er echt één groot verhaal of concept achter zit dat elk nummer met mekaar verbindt.

Simon: Bij een conceptalbum moet je je bij elk nummer aan bepaalde regels houden. Dat is iets te limiterend. Elk nummer heeft zijn eigen verhaal of bevat een beschrijving van een landschap. Alles past wel binnen dezelfde sfeer.

Jullie music videos hebben iets heel verschrikkelijks, iets heel mystiek ook.

Simon: Dat is exact de vibe waarvoor we willen gaan, een beetje duister en mysterieus.

Yarne: Een beetje gore ook, maar niet té. Net genoeg om de fantasie aan te spreken.

Buitenlandse tours

Jullie hebben een aantal buitenlandse tours achter de rug?

Simon: Begin dit jaar zijn we naar Brazilië geweest. Dat was onze langste tour tot nu toe. We waren drie weken op trot met Pestilence. Dat kan je echt niet vergelijken met toeren in Europa, of zelfs Azië. Het was heel rock-'n-roll. Hier heb je veel middelen ter beschikking als je gaat optreden. Als je in een club komt, heb je een goede geluidsinstallatie, structuur, een backline. Dat was in Brazilië zoek. Je hebt er niet altijd goed materiaal om mee te werken als je ergens gaat optreden. Maar dat maakt het net rock-'n-roll. We komen binnen: 'Wat staat hier?' We moesten roeien met de riemen die we hadden. Dat had een coole vibe. Op het einde van de tour kijk je wel weer uit naar de professionele geluidsinstallaties van in Europa, maar ik zou zo teruggaan.

Yarne: De Braziliaanse fans zijn ook enorm dankbaar. Ze komen hun laatste geld uitgeven aan de merch-stand en rijden zeven uur om jouw band te zien.

Yarne & Simon: In 2016 zijn we naar Japan geweest. We hebben toen live-opnames gemaakt. Die hebben we gemixt en gemastered en uitgebracht als 'Live at Asakusa Deathfest' EP via het Rock Tribune Magazine. Later zijn die opnames uitgekomen op een split met Skeletal Remains, Rude en Coffins.

Eigen stijl gevonden

Hoe is Carnation geëvolueerd sinds het begin van de band?

Yarne: Het was hoe dan ook van in het begin de bedoeling om 'old school' death metal te maken. We wilden niet per se het warm water opnieuw uitvinden. Gewoon goede death metal maken, of het nu Amerikaanse, Zweedse of Poolse is. Onze EP ('Cemetery of the Insane' uit 2015, red.) was al niet slecht, maar misschien nog een beetje braaf. Met dit debuutalbum hebben we onze eigen stijl kunnen vinden en iets uniek kunnen brengen, zonder daarom het wiel heruit te vinden.

Simon: Bij de eerste EP was de link naar de Zweedse sound veel sterker aanwezig. Die gitaarklank overheerst op de EP nogal hard. We vonden dat cool, maar we wilden daar iets van afstappen en meer onze eigen plek zoeken in het death metal-landschap. We hebben nog steeds invloeden uit de Zweedse scene, maar ook uit de Poolse en de Amerikaanse. We hebben van verschillende scenes ingrediënten genomen en er ons eigen gerecht van gemaakt. Dat hebben we een goede, iets modernere productie gegeven. Niet overdreven modern, maar wel aangenaam en 'luisterbaar'. We vinden dat het goed gelukt is. Het klinkt zoals we gehoopt hadden.

Yarne & Simon: Enkele invloeden zijn Cannibal Corpse, Entombed, Bloodbath, Morbid Angel, Dismember, At The Gates, Edge of Sanity, Bolt Thrower, Vader... We hebben ook invloeden uit andere sub-genres. Doom metal-invloeden bijvoorbeeld. Dat zullen we hoogstwaarschijnlijk in de toekomst wel meer doen.

Toekomstmuziek?

Wat zijn de toekomstplannen van Carnation?

Simon: Shows spelen. Er staan een aantal Belgische shows op het programma en onze eerste show in Frankrijk is net bevestigd. In december en januari gaan we op tour met Schirenc Plays Pungent Stench. Dat worden 11 shows in Europa. We doen Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Italië en Nederland aan. Het ligt misschien een beetje in een rare periode. Het is namelijk een tour tijdens de feestdagen. We vertrekken op Tweede Kerstdag en aan het einde van de eerste week van januari komen we terug thuis. We kijken er naar uit. Het wordt trouwens onze eerste tour met een nightliner-bus.

Yarne: Voor de rest zijn we al bezig voor het volgende album. We zijn onze weg daarin nog aan het zoeken.

Simon: We schrijven wanneer we kunnen. De shows voor het komende jaar zijn al aan het binnenkomen, maar tussendoor gaan we zo veel mogelijk schrijven.

Yarne & Simon: Nog iets dat we kunnen verklappen: het eerst nummer dat we ooit geschreven hebben, Necromancer, is nog nooit uitgebracht. Dat spelen we al sinds onze eerste show. We hebben het onlangs opgenomen en het zal binnenkort waarschijnlijk als single uitgebracht worden in eigen beheer. De productie is iets meer 'old school', een beetje anders dan die van het album.

Lees meer

Dit al gelezen?