© EPA

Europees ‘akkoord’ over migratie nog maar net rond en het is al ruzie tussen Macron en Conte

29 juni 2018

Het ziet ernaar uit dat de Europese top vannacht moeizaam zal verlopen. Zo zal er over een Europees migratieakkoord onderhandeld worden. Er ligt al een voorakkoord op tafel, maar de Franse president Emmanuel Macron en de Italiaanse premier Giuseppe Conte zijn al ruzie aan het maken over de ‘controlecentra’ op Europees grondgebied.

De Europese Raad is momenteel aan de gang met de 28 staatshoofden en regeringsleiders van de Europese Unie. Er is al een voorakkoord over het migratievraagstuk uit de bus gekomen. De Europese leiders hebben onder andere besloten om de buitengrenzen beter te beschermen, ontschepingsplatformen op te richten in Afrika en om ‘controlecentra’ op te richten in de zuidelijke EU-lidstaten.

‘Controlecentra’ om echte vluchtelingen te onderscheiden

In die controlecentra moeten economische migranten gescheiden worden van vluchtelingen die werkelijk recht hebben op internationale bescherming. Mensen uit die laatste groep zullen verdeeld worden over de EU-landen die bereid zijn om vluchtelingen op te vangen.

“Nog te vroeg om van succes te spreken”

Donald Tusk, de voorzitter van de Europese Raad, stelt dat het werk daarmee nog lang niet afgerond is: “Het is nog veel te vroeg om van een succes te spreken. Dit was het gemakkelijke deel van het werk, in vergelijking met wat ons te wachten staat wanneer we het akkoord in de praktijk brengen.”

Tusk wees er ook op dat in het akkoord staat dat ngo’s op de Middellandse Zee “zich aan de wetten moeten houden en de operaties van de Libische kustwacht niet mogen verstoren” en dat de EU daarnaast extra geld vrijmaakt voor Turkije en het Afrika Trustfonds.

Merkel: “Meer dan gehoopt”

De Duitse bondskanselier Angela Merkel (CDU), die een Europese oplossing voor de migratiekwestie wou om haar regering te kunnen redden, is tevreden: “Dit is een belangrijke stap in de goede richting. Ik denk dat we hier samen iets bereikt hebben en dat is meer dan waar ik op had gehoopt voor ik naar de top kwam.”

Ook zij geeft toe dat er nog werk aan de winkel is: “Dit is niet het einde van de weg.”

Macron en Conte in de clinch

De Franse president Emmanuel Macron spreekt van “een overwinning van Europa en van de samenwerking”. Hij schoof het concept van ‘controlecentra’ mee naar voren. In Frankrijk komen er zo geen centra, dat benadrukte Macron nog, wel in Griekenland, Spanje en Italië, waar het gros van de migranten aankomen.

De Italiaanse premier Giuseppe Conte spreekt dat tegen. Volgens hem kunnen die centra in eender welk Europees land opgezet worden. “De centra komen er op vrijwillige basis en gelijk wel EU-land kan zich daarvoor aanbieden, ook Frankrijk”, zegt Conte.

Drie redenen waarom er eigenlijk geen sprake is van een écht akkoord:

1. Oostenrijk en de Viségrad-landen

Oostenrijk en de Viségrad-landen (een alliantie van vier Centraal-Europese landen; Hongarije, Polen, Slowakije en Tsjechië ) blijven weigeren immigranten op te nemen. De positie van de Hongaarse minister van Buitenlandse Zaken is daarbij duidelijk.

2. De immigratiequota per land vervallen

De immigratiequota per land vervallen en de immigratiecentra zullen worden opgericht in landen die zich daar vrijwillig voor aanmelden. Rijst de vraag waarom landen die de verplichte immigratiequota niet wilden respecteren, nu vrijwillig zulke centra zouden willen huisvesten? (België, Frankrijk en Italië hebben het akkoord toegejuicht, maar hebben al gemeld geen kandidaat voor de opening van zulke centra te zijn.)

3. Geen enkel Noord-Afrikaans land (Tunesië, Marokko, noch Libië) wil zulke centra oprichten.

Conclusie

Een akkoord dat tot niets zal leiden dus, op één uitzondering na: er is ook beslist om meer geld vrij te maken voor Afrika. De nadruk ligt daarbij, naast meer ontwikkelingshulp en private investeringen, op onderwijs, gezondheidszorg, infrastructuur, innovatie, goed bestuur en vrouwenemancipatie. "Afrika is onze buur", schrijven de landen in de slotverklaring, "en dit moet tot uitdrukking komen in meer uitwisseling en contact tussen mensen uit alle lagen van de bevolking op beide continenten."

Verder is het opmerkelijk dat het aantal asielvragen in de EU de voorbije jaren enkel is blijven dalen. Merkel en co betalen dus vandaag de politieke prijs voor de ongebreidelde immigratie en influx van vluchtelingen in 2015.

Lees meer

Dit al gelezen?