'Ocean's 8' en 'Disobedience' brengen deze week een stevige portie girl power en dat kunnen we alleen maar toejuichen

17 juni 2018

Eén en al girl power in de filmzaal deze week en dat kunnen we alleen maar toejuichen. 'Ocean's 8' is de eerste commerciële blockbuster waar zo veel vrouwelijke actrices (en Rihanna, want die gaan we nu toch geen actrice noemen?) de hoofdrollen bevolken. In 'Disobedience' gaat het om een verboden liefde in het  joods-orthodoxe milieu tussen twee vrouwen.

Disobedience: een film die boven zichzelf uitstijgt door de uitmuntende acteerprestaties

Anno 2018 mogen we ondertussen wel hopen dat holebi's aanvaard worden. In onze eigen leefwereld is het holebi zijn zo geaccepteerd dat we er soms bewust bij moeten stilstaan dat het niet in alle landen en lang niet in alle milieus zo is. In Disobedience wordt door regisseur Sebastián Lelio een beeld geschetst van een liefde tussen twee vrouwen in een joods-orthodoxe gemeenschap.

In Disobedience laait oude passie terug op wanneer Ronit (Rachel Weisz) de begrafenis van haar vader komt bijwonen. Ronit laat zich tegenwoordig Ronnie noemen, heeft haar milieu de rug toegekeerd en is nu een succesvolle fotografe in New York. Wanneer haar vader, de rabbijn is, komt te overlijden keert ze terug naar haar thuis in Londen en daar ontmoet ze haar oude vlam Esti (Rachel McAdams) die ondertussen getrouwd blijkt te zijn met hun beider beste vriend uit hun jeugd, Dovid (Alessandro Nivola).

Het verschil tussen beide personages is fascinerend. Ronit heeft destijds de deur achter zich dicht geslagen, ze is daardoor verstoten door haar vader, maar ze is er wel in geslaagd om een geheel nieuw leven op te bouwen en dat te omarmen. Nu keert ze terug in die gesloten wereld die ze daar destijds is ontvlucht en botst ze daar natuurlijk om de haverklap op een andere visie op leven en liefde.

Aan de andere kant heb je Esti die zich vooral lijkt neergelegd te hebben bij haar situatie. Ze is lerares, een rol die ze met voldoening vervult. Ze is getrouwd met Dovid, die ze een gulle man noemt. "Het is geen totale ramp", zegt ze over hun huwelijk. Elke vrijdag hebben ze passieloze mechanische seks, want dat hoort zo, maar "als ik geen zin heb, ranselt niemand me af." En dat blijkt genoeg voor Esti: het is niet ideaal, maar het had veel erger gekund.

Er is nu veel te doen om die ene seksscène die in de film zit en die is belangrijk, want je ziet Esti er haar seksualiteit beleven op een andere manier dan ze gewend is: met passie. Maar al bij al blijft het allemaal nogal zedig en wordt er zachtjes naar die scène toegewerkt. Drie keer zoenen de vrouwen elkaar in de wetenschap dat wat ze doen hen, en dan vooral Esti, in een benarde situatie kan brengen.

Disobedience is een voorbeeld van een film die boven zichzelf uitstijgt door de uitmuntende acteerprestaties, iets dat bijvoorbeeld ook het geval was bij Philip Seymour Hoffman en Meryl Streep in Doubt ((2008). Toen Sebastiean Leilo zijn beide actrices voor de eerste keer samen zou zien was hij, zo bekende hij al in interviews, doodnerveus: "Ik wist niet of er wel chemie tussen hen zou zijn, maar toen ze begonnen te praten hing er meteen elektriciteit in de lucht. Dat ze zo verschillend waren zou perfect werken voor het spelletje van aantrekking en magnetisme waar de film om vroeg. Toen ik hen samen zag, zag ik de film."

Rachel Weisz zei zelf over de samenwerking: "Ik denk niet dat ik het met iemand anders had kunnen doen" en het ziet er ook zo uit. Disobedience is één van de mooiste films die het jaar ons tot nu toe al geschonken heeft. Niet omdat het om liefde tussen twee vrouwen gaat. Wél omdat deze film je doet beseffen dat heel veel factoren in je leven afhangen van de omgeving waarin je geboren bent. Eén van die factoren is op wie je verliefd mag worden terwijl net de liefde nooit beteugeld zou mogen worden.

Score: 8/10

Ocean's 8: Goeie bedoelingen, matige film

De Ocean's-franchise is al veel ouder dan de films met George Clooney en Brad Pitt die we kennen van Steven Soderbergh. De originele Ocean's 11 dateert uit 1960 en had onder andere Frank Sinatra en Dean Martin in de hoofdrollen.

Steven Soderbergh maakte een remake in 2001 die weinig veranderde aan het originele idee: een film en een cast vol glitter en glamour waarin een overval centraal staat. Ocean's Eleven werd een waanzinnig succes en mondde uit in een trilogie. Op deze trilogie is Ocean's 8 nu een sequel en voor het eerst wordt de toevlucht gezocht tot een volledig vrouwelijke hoofdcast. Sandra Bullock is de bendeleider - ze speelt de zus van Danny Ocean - die haar ogen na vrijlating wegens goed gedrag laten vallen heeft op een duur juweel om de hals van één van de bezoekers van het prestigieuze bezoekers Met Gala.De bedoeling is even pretentieloos dan destijds: plezier van begin tot eind. Geen existentiële cinema dus, maar entertainment. Helaas wordt zelfs dat beoogde doel niet gehaald.

Het rijtje vrouwen dat verzameld is voor de acht hoofdrollen in deze film is indrukwekkend. Iemand heeft het nagekeken en samen hebben ze - dankjewel, IMDb - vier Oscars, twee Emmy's, negen Grammys, zes Golden Globes, vijf BAFTA's en 10 SAG's verzameld. Het is des te jammer dat dat potentieel niet meer benut is.

Sandra Bullock is nog wel oké in de rol van oplichtster Debbie Ocean, al scheurt ze bijna van de botox. Maar het potentieel van Cate Blanchett wordt schandalig onderbenut. Anne Hathaway is dan weer een beetje irritant. Jennifer Lawrence zou deze rol spelen in eerste instantie, maar moest uiteindelijk afhaken door overlap met een ander project en dat lijkt ons nu vooral heel erg jammer.

De enige twee die hun rol echt naar behoren invullen zijn Awkwafina (ook al moet ze zich beperken tot sidekick, ze doet het wel goed) en Sarah Paulson die nog maar eens bewijst dat ze weet uit te blinken in élke rol die haar wordt toebedeeld. Rihanna van haar kant blinkt uit in overbodigheid. Zelfs de vier zinnen die ze moet uitspreken weet ze niet tot een goed einde te brengen.

Ocean's 8 is een goedbedoelde film, alleen had deze topcast wel een beter en inventiever scenario verdiend. Nu is de film afwisselend saai, voorspelbaar en ongeloofwaardig en maar zeer sporadisch entertainend of vermakelijk. Dit moet beter kunnen.

Score: 5/10

Lees meer

Dit al gelezen?