© Twitter @BKSfestival

Review Arctic Monkeys op Best Kept Secret: het triomfantelijke einde van de apenjaren

9 juni 2018

Arctic Monkeys was de headliner op de eerste avond van Best Kept Secret. Een festival net over de Nederlandse grens dat eigenlijk al lang geen goed bewaard geheim meer is. Arctic Monkeys bewees er dat ze die rol nog steeds verdienen en speelde een nagenoeg perfecte set. 

We schrijven 2013. Het toen nog echt geheime festival Best Kept Secret vindt voor de eerste keer plaats in het natuurpark De Beekse Bergen in het Nederlandse Hilvarenbeek. Voor z'n debuut heeft het festival meteen een line-up om U tegen te zeggen: Damien Rice, Sigur Rós, Alt-J, Macklemore & Ryan Lewis, Portishead en Arctic Monkeys. Vijf jaar later staat die laatste band er terug met nieuwe muziek en een heel nieuw imago.

Nieuwe plaat

Arctic Monkeys heeft een kleine maand geleden vriend en vijand verbaasd met hun nieuwe album 'Tranquility Base Hotel & Casino', een album dat mijlenver afstaat van hun debuut 'Whatever People Say I Am That's What I'm Not'.

Waar Alex Turner en de zijnen vroeger volledig de kaart van de dansbare indierock trokken, kiezen ze op hun nieuwe plaat voor croonermuziek. Het soort muziek dat je hoort in een donkere bar, heel laat op de avond, waar er sigaren gerookt worden en whiskey gedronken wordt. De apenjaren zijn voorbij, de volwassenere kant van de Monkeys komt naar boven.

Maar zo'n stijlbreuk heeft natuurlijk een gewenningsperiode nodig en die is nu duidelijk aan de gang. De nummers van de nieuwe plaat worden positief ontvangen, maar de echte explosies, die komen er pas wanneer de nummers van de oudere albums ingezet worden.

Volwassen look, volwassen feel

De Arctic Monkeys zijn dus niet meer wat ze geweest zijn. Iets dat je duidelijk merkt aan de manier waarop ze op het podium staan en de nieuwe look die ze hebben. Frontman Alex Turner liet z'n Britpop-kapsel groeien tot schouderlengte en laat zelfs een truckerbaardje groeien. Zijn skinny jeans en T-shirt van weleer zijn ingeruild voor een seventies-maatpak en een retro zonnebril. De ooit zo bombastische podiuminkleding ruimt plaats voor een intieme, bar-achtige setting.

Het volledige optreden verschijnt op de schermen langs het podium in het zwart-wit, waarmee de Monkeys nogmaals duidelijk maken dat ze nu kiezen voor retrorock. Maar het werkt. Alex Turner is volwassen geworden en zijn muziek is met hem meegegroeid. Waar we vroeger een jonge, onzekere, ietwat klungelige frontman zagen, zien we Turner nu als een baken van zelfzekerheid. Uitdagend en verleidend, een frontman die je meeneemt en niet loslaat.

Evenwichtsoefening

Het is natuurlijk geen sinecure, na een stijlswitch een setlist opstellen die je publiek zowel kennis laat maken met je nieuwe muziek, maar ook de oude nummers opnemen, de nummers waarvan je weet dat ze werken.

Je merkte dat Alex Turner en co. zochten naar dat evenwicht, maar het wrong amper. De melancholische stijl van de nieuwe nummers zorgde voor een adempauze tussen het geweld van nummers van de eerste platen, een moment om stil te staan bij de jaren die gepasseerd zijn. Een moment om te beseffen dat kleine jongens groot worden en dat indierockers echte crooners kunnen worden.

Stilte tussen de storm

Het was geen verrassing dat Arctic Monkeys begon aan z'n set met de hitsingle van hun nieuwe plaat, Four Out Of Five. Het was een bedachte keuze want dit is een nummer van het nieuwe album dat het publiek duidelijk wel kan smaken. Na deze rustigere croonersong gingen ze meteen over op het harde werk. Het hevige Brainstorm werd hartelijk ontvangen bij het publiek dat niet alleen de zanglijnen, maar zelfs de gitaarriffs uit volle borst meezong.

De nummers van het nieuwe album werden vakkundig gesandwiched tussen de publieksfavorieten van 'Whatever People Say I Am That's What I'm Not', 'Humbug', 'Favourite Worst Nightmare' en 'AM', waardoor ze een rol van stilte tussen de storm op zich namen. Op deze manier vormde de volledige set toch een samenhangend geheel, ook al liggen de muziekstijlen soms mijlenver van elkaar af.

25.000 puppets on a string

Alex Turner is de afgelopen jaren uitgegroeid van een schuchtere jonge zanger tot een frontman van formaat. Hij bespeelt het publiek als geen ander en beschikt tegenwoordig over het soort cool waar eigenlijk niemand mee wegkomt, behalve Alex Turner dan.

Tijdens Pretty Visitors speelt Turner met de camera, iets dat bijdraagt tot de sinistere sfeer van het nummer. De frontman staart in de camera alsof hij bezeten is. En dit trucje herhaalt hij nog een keer op het einde van de set. Na het slotnummer R U Mine loopt Turner van links naar rechts over het podium en groet hij zijn fans, 25.000 mensen, 50.000 handen, die hij tijdens de set compleet in zijn macht had. Het lijkt alsof het nummer voorbij is, maar dan zet hij toch z'n refrein nogmaals in. Een orgelpunt op een set die nagenoeg perfect opgesteld was en tot in de perfectie werd uitgevoerd.

Gedroomde headliner

Arctic Monkeys was de headliner van de eerste dag op Best Kept Secret en bewees dat het die rol meer dan waardig is. Het publiek zakte voltallig af naar het hoofdpodium langs het water en at anderhalf uur lang uit de hand van frontman Alex Turner.

Meester van de bindteksten gaat hij nooit worden, maar eigenlijk heeft een band als Arctic Monkeys dat niet nodig. Muziek, sfeer en gewoon Alex Turner, meer moet dat niet zijn.

From one monkey to another: dit was meesterlijke set, meesterlijk gebracht en onvergetelijk.

Setlist Arctic Monkeys op Best Kept Secret

1. Four Out Of Five
2. Brianstorm
3. Don’t Sit Down Cause I’ve Moved Your Chair
4. I Bet You Look Good On The Dancefloor
5. Why’d You Only Call Me When You’re High
6. 505
7. Tranquility Base Hotel & Casino
8. Do Me A Favour
9. Cornerstone
10. One For The Road
11. Knee Socks
12. Arabella
13. One Point Perspective
14. American Sports
15. Pretty Visitors
16. Crying Lightning
17. Do I Wanna Know?

Encore

18. Star Treatment
19. The View From The Afternoon
20. R U Mine?

Lees meer

Dit al gelezen?