© Ubisoft

PREVIEW: Far Cry 5 wordt een game die je echt nog gaat verrassen

2 maart 2018

De Far Cry-reeks telt intussen heel wat titels, en toch zal Far Cry 5 nog weten te verrassen. Wij hebben het spel deze week in Parijs in primeur getest en hoewel drie uur gamen misschien niet voldoende is om tot een algemene conclusie te komen, zijn we toch vooral met positieve gevoelens terug op de trein gestapt. Technisch is de game op alle vlakken verbeterd, en het verhaal wist ons ook meteen te boeien.

Voor wie niet helemaal mee is met de titels van het spel: Far Cry is een reeks vooral losstaande verhalen, met als belangrijkste overeenkomst dat ze zich in een soort wildernis afspelen. Jij moet je daar een weg door banen en missies vervullen om de game uit te spelen. Natuurlijk is er meestal veel meer te doen dan enkel verhaalmissies. De ontwikkelaars van Ubisoft leveren telkens een mooie open wereld waarin jij op ontdekking kunt gaan. De vorige titel was een spin-off, Far Cry: Primal, en die nam de wildernis wel heel letterlijk aangezien je terug naar de prehistorie ging.

Montana

Nu lopen we door de bossen van de Amerikaanse staat Montana. Dat is één van die delen van de VS die wij als Europeanen nooit zullen begrijpen. Het hoeft niet te verwonderen dat meer dan de helft van de kiezers daar z'n stem aan president Donald Trump gegeven heeft. Wapens, olie, geloof, ... dat zijn de dingen die je in deze grote noordelijke staat prominent tegenkomt. Centraal in het verhaal staat een predikant die in een fictief gebied in Montana, Hope County, de bevolking achter zich wist te scharen.

Joseph Seed doet zich voor als iemand die de mensen naar de verlossing wil leiden, maar eigenlijk heeft hij natuurlijk slechte bedoelingen. Opdat iedereen zich zou bekeren, is hij zelfs bereid geweld te gebruiken. Hulp uit de buitenwereld kunnen ze nauwelijks of niet bereiken. Het verhaal begint echter wanneer er eindelijk hulp aankomt. Samen met een paar andere agenten zit je in een helikopter om Seed te arresteren. Zonder te veel te spoilen kan je al raden dat die operatie niet goed afloopt, en je zo in de bossen van Montana komt te zitten.

Jij? Dat is de assistent van een sheriff die Seed wou gaan inrekenen. Joseph staat bekend als 'The Father' en eigenlijk heeft hij er een familiezaak van gemaakt. Zijn broers Jacob en John, en zijn zus Faith, hebben allemaal een stukje van zijn grondgebied onder hun hoede. Natuurlijk zijn er ook mensen die zich actief verzetten tegen het bewind van Seed, en zij zullen tijdens het spel je bondgenoten worden.

Sterke co-op

Wat Far Cry: Primal zo bijzonder maakte, was het feit dat je met primitieve wapens zoals knotsen, speren, en pijl en boog aan de slag moest. Dat lukte wonderwel heel goed, maar Far Cry 5 is in dat opzicht wel terug een echte shooter. Je vindt er allerlei wapens waarmee je op vijanden kunt schieten. Schieten is natuurlijk niet altijd de beste oplossing, soms kan je vijanden beter met de harde hand uitschakelen zodat je onopgemerkt blijft. Dat is eventjes leuk, maar al snel ga je toch gewoon het vuur openen omdat een vuurgevecht nu eenmaal nog leuker is.

Binnenkort krijg je bij ons een volledige impressie van Far Cry 5, maar op basis van de eerste speeluren kunnen we toch al een pak pluspunten voor je opsommen. We hadden bijvoorbeeld echt het gevoel dat de co-op in dit spel zwaar de moeite is. Verwacht je niet aan enkel een paar missies die de mogelijkheid geven om met een partner te spelen. Het lijkt erop dat je het volledige spel als co-op kunt spelen. Dit zeggen we uiteraard nog onder voorbehoud, maar wat zeker vaststaat: co-op is hier niet gewoon een extra optie om een multiplayer aan de game toe te voegen. Speel je alleen, dan lopen er ook burgers rond die je als bondgenoten kunt inlijven.

Freedom

Een beetje vreemd is de moeilijkheidsgraad van de game. Die ligt in de openingsscène erg hoog, en je gaat een paar keer moeten herbeginnen voor je dit tot een goed einde brengt. Daarna gaat het allemaal plots veel vlotter. Was die openingsscène een test en past het spel zich daarna aan je niveau aan? Geen flauw idee, maar vijanden gaan er nadien wel een pak vlotter aan, dus misschien toch best het niveau naar eigen wens instellen in zoverre dat mogelijk is.

Veel vrijheid heb je zeker wel. Zoals steeds vaker in die open werelden mag je gerust gewoon rondlopen en doen wat je wil. In het begin ga je je wel focussen op de missies aangezien je de kaart een beetje moet leren kennen. Maar iedereen kan het spel op een andere manier aanpakken. Je kan gebruik maken van voertuigen, zelfs helikopters staan voor je klaar. Daarmee kan je grote afstanden overbruggen en heuse luchtgevechten aangaan. Al die zaken lopen perfect, en ook op de besturing hebben we niks aan te merken.

En zoals altijd kan je ook gewoon op jacht gaan en de missie even links laten liggen. Je speelt deze game volledig op je eigen tempo. Als we toch één klein puntje van kritiek mogen geven: de zwarte schermen tussen scènes duren soms iets te lang. Het gebeurt ook regelmatig dat je een tweetal minuten niet kunt meespelen omdat er andere scènes aan het spelen zijn. Uiteraard kan je dit skippen, maar het zou zonde zijn aangezien het er allemaal te mooi uitziet om door te spoelen. Behalve dan die zwarte schermen.

Conclusie:

Een score geven we pas nadat we een paar uur langer hebben kunnen gamen, maar tot hiertoe ziet Far Cry 5 er een heel mooie game uit. Zeker weer een stapje verder dan z'n voorgangers in de reeks. De makers zijn er in geslaagd de meest genoemde foutjes weg te werken, zodat het spel qua speelbaarheid aan de perfectie grenst. Het verhaal weet ons ook probleemloos te boeien, al is Montana nu geen plaats waar wij van zouden wakker liggen. Weer een stukje van de wereld dat we dankzij een game beter leren kennen. Binnenkort lees je hier onze uitgebreide review.

Lees meer

Dit al gelezen?