Reynders z'n nieuwste plannetje: Brussels minister-president worden dankzij N-VA

8 februari 2018

Opvallend: Didier Reynders (MR) is volop bezig met een volgende coalitie in Brussel. Als enige Franstalige politicus kondigt hij nu al aan dat hij graag met N-VA zou regeren. Die doen het erg goed in Brusselse peilingen, mogelijks het effect van Francken en Jambon, twee kopstukken die ook erg goed scoren bij Franstalige Brusselaars. Maar Reynders z'n vrijage met de N-VA lokt ook binnen de federale regering zenuwachtigheid uit. 

Met welke manoeuvres is Didier Reynders (MR) bezig? Die vraag hangt eigenlijk een beetje permanent boven het kopstuk van de Franstalige liberalen. De minister van Buitenlandse Zaken staat bekend als een man die altijd wel bezig is met een plannetje. Het politieke spel speelt Reynders als geen ander: altijd tactisch al bezig met de volgende stap, om z'n tegenstanders te vlug af te zijn. Die tegenstanders, die zitten uiteraard ook en vooral binnen z'n eigen partij ...

En waar het relatief rustig was rond z'n persoon, de afgelopen jaren binnen de federale regering en de coalitie met de drie Vlaamse partijen, beweegt het nu rond Reynders. In een opvallend interview met BX1, de lokale zender in Brussel, steekt hij de hand uit naar de N-VA. "Ik wil niemand uitsluiten, behalve extreemlinks of extreemrechts. Wij zijn klaar om te werken met al wie de zaken wil veranderen", zo stelde hij op de TV-zender.

Dat is opvallend in Brussel, omdat alle andere Franstalige partijen eigenlijk de deur dicht houden voor de N-VA daar. Sommigen, zoals DéFI-voorzitter Olivier Maingain, gaven al expliciet aan dat ze nooit met N-VA willen in een regering samenzitten. Maar Reynders zegt nu het tegendeel: "Ik ga niet zeggen dat we niet met de N-VA kunnen besturen als we tegelijk zien wat we allemaal samen doen in de federale regering."

Het complexe politieke spel in Brussel

In Brussel is de N-VA in peilingen bezig aan een opmars: ze is er volgens die cijfers nu al ruim de grootste Vlaamse partij. Dat ligt niet meteen aan de lokale N-VA figuren, de eerder onbekende Cieltje Van Achter is de toekomstige kopvrouw. Zij is de schoondochter van Geert Bourgeois. Maar er is in Brussel sprake van een Francken & Jambon-effect: de staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) en de minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) zijn allebei erg populair bij de Franstaligen in Brussel.

De partij profiteert daarvan in de peilingen. De vraag is wel of dat zich ooit vertaalt in stemmen: in Brussel moet je eerst kiezen voor een taal, voor je lijsten van partijen krijgt aangeboden. Eerst dus de keuze, Frans of Nederlands. En dat maakt dat veel Franstaligen misschien in een peiling wel N-VA zeggen, zoals ze vroeger soms Vlaams Belang zegden, maar vervolgens in het stemhokje nooit toekomen aan die Vlaamse lijsten.

Door de vergrendeling in de taalwetten hebben de Vlaamse partijen in Brussel hoe dan ook een aantal ministerposten in de Brusselse regering: vandaag zijn dat twee ministerposten en een staatssecretariaat. Maar de coalities worden eigenlijk in elke taalgroep gevormd: aan Vlaamse kant zitten Open Vld, sp.a en CD&V in de regering, aan Franstalige kant is dat PS, cdH en DéFI.

Uiteraard moeten die in praktijk wel overeen komen, of het is niet werkbaar. Guy Vanhengel, de leider van de grootste Vlaamse partij in Brussel Open Vld, kan het uitstekend met de PS vinden. Open Vld denkt er niet aan om met N-VA in zee te gaan: ze kunnen elkaar niet luchten in de hoofdstad.

De schaduw van Bruneau

In die zin is het zo opvallend dat Reynders, ook een liberaal maar dan Franstalig, wel de deur openzet nu. Maar het MR-kopstuk, die ook de voorzitter is van de MR in Brussel, is bezig met z'n volgende stap in z'n carrière. In 2014 was een stap naar de Europese Commissie hem niet gegund. Het is maar de vraag of een internationale post er nu nog komt voor hem.

De relatie tussen hem en de premier is serieus bekoeld, sinds Reynders liet lekken dat hij met N-VA-baas Bart De Wever en Jan Jambon was gaan tafelen bij Bruneau. De premier voelde zich bedrogen, achter zijn rug waren z'n belangrijkste coalitiepartner, en twee vice-premiers samen gaan zitten. Bovendien lekte Reynders ook nog dat "vervroegde verkiezingen" op de agenda hadden gestaan. Dubbel verraad voor Michel.

Maar nu duikt de relatie met de N-VA dus weer op. Want Reynders lonkt plots naar de post van Brussels minister-president. "Ik ben klaar om een actieve rol te spelen in een nieuwe Brusselse meerderheid in 2019." En de N-VA kan daar een sleutel in vormen, als ze aan Vlaamse kant in Brussel de zaak domineren.

De openlijke vrijage zou federaal in principe goed moeten vallen: logisch dat wat in de regering Michel werkt, ook in Brussel kan. Maar zo werkt het niet: de vraag met wie de N-VA nu eigenlijk in bed ligt, met de clan-Michel bij de MR of de clan-Reynders, is gevaarlijk voor de cohesie in de ploeg. Het wantrouwen sloop de laatste weken in de relatie tussen de N-VA en de premier. En Reynders doet er blijkbaar alles aan dat nog verder te voeden.

Lees meer

Dit al gelezen?