Ontstond het universum dan toch niet met een Big Bang?

3 december 2017

De Big Bang of oerknal is al zo’n vijftig jaar de bekendste en meest geaccepteerde verklaring voor het ontstaan en de evolutie van ons heelal. Maar steeds meer onderzoekers trekken de oerknal nu ernstig in twijfel. Hoe zit dat?

Eerst even wat we nu als norm hanteren: de oerknal of Big Bang is de populaire benaming van de kosmologische theorie die op basis van de algemene relativiteitstheorie veronderstelt dat 13,8 miljard jaar geleden het heelal ontstond uit een enorm heet punt (1028 Kelvin), met een bijna oneindig grote dichtheid.

Tegelijkertijd met de oerknal zouden ruimte en tijd zijn ontstaan. Na de oerknal startte de uitdijing van het universum die nog altijd gaande is. Grondlegger van de oerknaltheorie was de Leuvense priester-professor Georges Lemaître.

Maar, volgens onder meer de Braziliaanse onderzoeker Juliano Cesar Silva Neves heeft die Big Bang nooit plaatsgevonden. Samen met enkele collega’s heeft Neves er een artikel over geschreven in het blad General Relativity and Gravitation. Daarin komen ze met een alternatieve verklaring voor het ontstaan van ons heelal: de Big Bounce.

De expansie van het universum zou namelijk al vooraf zijn gegaan door iets anders: een universum dat niet uitdijnde, maar ineenkromp (Big Crunch).

Bovendien zou dat niet voor het eerst zijn gebeurd, maar maakt het allemaal deel uit van een cyclus waarin inkrimping leidt tot uitdijing en uitdijing tot inkrimping.

Maar, hoe bewijs je dat?

Op zich is die theorie niet nieuw, wat wel nieuw is, is dat Neves en zijn collega’s denken dat het mogelijk is om de Big Bounce-theorie te toetsen. In het artikel introduceren ze een idee dat de singulariteit – die noodzakelijk werd geacht voor de start van de uitdijing van het heelal – overbodig kan maken.

De afwezigheid van een singulariteit aan het begin van de ruimtetijd maakt het volgens hen immers mogelijk dat overblijfselen van een eerdere fase van inkrimping de faseverandering hebben doorstaan en nog steeds bij ons zijn in de voortdurende uitdijing van het universum.

In de moderne wetenschap is een theorie waardeloos als ze niet kan worden geverifieerd, hoe mooi en inspirerend die ook is. Hoe test je de hypothese van een Big Bang die niet begon met een singulariteit?

Door te zoeken naar sporen van de gebeurtenissen in een krimpfase. Welke sporen? Restanten van zwarte gaten uit een eerdere fase van inkrimping die de bounce overleefd hebben bijvoorbeeld.

Lees meer

Dit al gelezen?