Cassini pleegt vanmiddag zelfmoord. Dit is waarom

15 september 2017

Nu de brandstof bijna op is eindigt de Amerikaans-Europese ruimtesonde Cassini vanmiddag met een kamikazemissie naar Saturnus, de planeet waarnaar Cassini sinds 2004 onderzoek naar deed. Anderhalf uur later zal het laatste signaal de aarde bereiken en is de missie na 20 jaar ten einde. Daarmee eindigt een verhaal dat, alles in acht genomen, één van de meest spectaculaire en succesvolle is in de geschiedenis van de ruimtevaart. Maar waarom moet Cassini per se vernietigd worden?

Cassini wordt de atmosfeer van Saturnus ingestuurd, waar de sonde met 120.000 kilometer per uur zal verdampen. Tijdens die laatste seconden zullen zes sensoren van Cassini live informatie terug blijven sturen naar aarde, voor zolang als mogelijk. Uiteindelijk kunnen de kleine stuwraketten de weerstand niet meer aan en gaat de sonde tollen, vlak voordat hij totaal verdampt.

In totaal legde Cassini bijna 8 miljard kilometer af, maakte 300 rondjes om Saturnus en verzamelde 453.000 foto's en 635 gigabytes aan data.

Dat past tegenwoordig op een flashdrive, maar denk eraan, het is technologie uit de jaren 80 op meer dan 1,5 miljard kilometer afstand. en het heeft altijd perfect gewerkt.

Cassini is dan ook een gigantisch succesverhaal. De sonde leverde ons heel wat verrassingen. Zo bleek de maan Enceladus enorme geisers te hebben, die waterdamp de ruimte in slingeren. Op Titan vond de Europese Huygens-sonde (die meeliftte met Cassini) zeeën van methaan en bewijs voor een ondergrondse oceaan. Ook ontdekte Cassini nieuwe ringen en manen rond Saturnus.

“Cassini veranderde volledig onze aannames over de bewoonbaarheid van manen in het buitenste gedeelte van ons zonnestelsel”, zegt NASA-directeur Jim Green. "We dachten dat Enceladus een bol ijs was, maar toen zagen we ineens hoe geisers vol water werden uitgestoten.”

It’s live, Jim, but not as we know it

Omdat Titan en Enceladus mogelijk bewoonbaar zijn, is ervoor gekozen Cassini totaal te vernietigen in de atmosfeer van Saturnus, in plaats van het risico te lopen dat hij ongecontroleerd neerstort op een maan, inclusief besmetting door eventueel per ongeluk meegereisde bacteriën.

Beelden zal Cassini die laatste momenten niet meer maken, omdat de wetenschappers de voorkeur geven aan de ruwe meetgevens. Op aarde zullen onderzoekers en geïnteresseerden proberen de laatste momenten van Cassini via telescopen te volgen, al is de kans klein dat de minuscule explosie op de een na grootste planeet van ons zonnestelsel te zien is.

Met dit mooie filmpje neemt NASA afscheid:

Dit al gelezen?