Splatoon 2: zolang het met verf is in plaats van kogels kan een leuke shooter zelfs bij Nintendo

31 augustus 2017

Fans van shooters zijn doorgaans niet aan het juiste adres bij Nintendo. De consoles van de Japanse gamereus doen zelden mee met de beste franchises in het genre, en zelf produceren ze op dat vlak heel weinig. Maar vervang die kogels door verf, en dan kan het wel. Zo heeft het niet lang geduurd vooraleer de eerste Splatoon een vervolg kreeg op de Nintendo Switch. Nog steeds de beste en zowat enige paintball-game die wij kennen ...

Splatoon 2 hoorde bij de eerste games die Nintendo aankondigde voor de Switch. Even voor de lancering mochten wij al een demo spelen met andere journalisten, maar op de game was het wachten tot in de zomer. Een beetje frustrerend, want de Switch verdiende in onze ogen wel meer van dit soort games bij z'n lancering. Het was ons toen al wel duidelijk dat er niet veel gesleuteld moest worden aan de opvolger van Splatoon om er een succesvolle game van te maken.

Leuke single player

De nadruk ligt hier uiteraard op de multiplayer. Het is één van die games waarvoor je echt graag met en tegen andere spelers moet willen vechten. Al is er wel een single player voorzien, en die is best goed. Het zou zelfs een oerdegelijk platformspel kunnen zijn als die modus nog iets langer was geweest. Al ben je er nu toch ook wel best even mee bezig. Het loont zeker de moeite om hem te spelen, want hier leer je de kneepjes van het vak. Je leert verf gebruiken om tegenstanders uit te schakelen en om gebieden te veroveren. Ook de wapens kan je hier naar hartenlust uittesten.

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat wij er nog niet veel van bakten tegen meer ervaren gamers toen we die demo speelden. Dus die single player is zeker een zegen voor je skills. Let goed op wanneer het plein dat het menu van de game voorstelt, wordt uitgelegd. Dan ga je zien dat er ergens in een hoekje van het decor een plas verf ligt, met daarnaast een vreemde figuur met een paraplu. Als je dichterbij komt, duikt ze in de plas, een hint om hetzelfde te doen. Maar je kijkt er dus wel snel naast, want voor de echte liefhebbers van de game is dit slechts bijzaak.

De basis van het spel is hetzelfde gebleven. Je draagt een fles met verf op je rug, en daarmee kan je op vijanden, muren, vloeren en voorwerpen schieten. Natuurlijk is die verf niet onuitputtelijk en moet je zelf al eens in de verf duiken om je verfbus aan te vullen. Wanneer je in die verf zwemt, ben je overigens ook onzichtbaar en kan je veel sneller bewegen. Je kan enkel niet schieten. Zeker iets wat je best onder de knie hebt als je de multiplayer speelt, want dit kan heel handig zijn.

Kills niet belangrijk

En daar draait de game dus nog steeds om, de multiplayer. Het populairste onderdeel is Turf War, een spelletje waarbij twee teams van vier spelers het tegen elkaar opnemen. Opmerkelijk hier is dat het aantal kills niet belangrijk is, maar wel hoeveel verf je op de vloer kladt. Het team dat na enkele minuten het grootste deel van de omgeving in zijn kleur kan verven, wint de wedstrijd. De spelletjes zijn heel hectisch en snel, en dat maakt ze zo leuk. Je weet eigenlijk nooit zeker of je aan de winnende hand bent, waardoor het eindsignaal behoorlijk spannend is.

Behalve wapens om met verf te schieten, heb je ook een verfroller waarmee je vlot over de vloer kunt lopen. Vermoedelijk ben je wel vrij snel het doelwit van je tegenstander met deze borstel. Er zijn nog andere spelvormen, en dan pikken we er graag de Salmon Run even uit. Bedoeling is dat spelers samenwerken om gouden eieren te verzamelen terwijl ze drie aanvalsgolven proberen te overleven.

Qua besturing zit het spel goed in elkaar, en dat is uiteraard heel belangrijk bij een shooter. Motion control blijft echter belangrijk voor Nintendo, en daar hapert het bij ons toch een beetje. Je beschikt wel over een knop waarmee je het beeld constant snel kunt kalibreren, maar de bewegingen zijn niet altijd even aangenaam. Voorts wel nog een mooie vermelding voor de graphics en het geluid. Niet dat Nintendo hiermee de Switch naast de sterke Playstation of Xbox plaatst, maar het ziet er gewoon allemaal leuk en goed uit.

Conclusie: 8/10

Splatoon 2 zal niet de hoogvlieger zijn waarvan we ons de eerste maanden van de Nintendo Switch zullen blijven herinneren, maar dat is ook niet de bedoeling. De game is een fijn intermezzo tussen die enorme Zelda-game en de langverwachte Super Mario Odyssey. Daar slaagt het spel uitstekend in. Je speelt het vooral voor de multiplayer, ook is de single player veel leuker dan we verwacht hadden.

Nintendo bewijst met deze game dat het bloed niet van het scherm moet spatten om een leuke shooter te maken. Ook al zullen fans van dat genre ons terecht erop wijzen dat Splatoon 2 natuurlijk geen echte shooter is. Zelfs in de multiplayer zijn kills bijzaak en draait het erom de verf in alle richtingen te laten fladderen om de omgeving te bekladden. Maar geef toe dat zelfs een Call Of Duty-fan het alleen maar leuk kan vinden om zich eens volledig te laten gaan.

Lees meer

Dit al gelezen?

Jouw reactie?