The xx: terecht op de Main Stage

© Sofie Van Waeynberghe voor newsmonkey

Donderdag op Pukkelpop, dat was een geluidsmuur om U tegen te zeggen met Solange, Interpol en The xx op kop

17 augustus 2017

Donderdag op Pukkelpop, da's vooral een dag van moeilijke en onmogelijke keuzes maken. Eerste grote naam Cypress Hill diende duidelijk maar als opwarmer voor de wall of sound die Solange, Editors en The xx kwamen opzetten, met een zijstapje naar Interpol.

Cypress Hill op de Main Stage, kort na de middag gevolgd door een eerste passage van Intergalactic Lovers op de Marquee: 't was kiezen, verliezen of heel snel verhuizen voor wie al relatief vroeg op de wei van Kiewit stond. Gelukkig ook allebei zwaar de moeite: de rappers bouwden een feestje en lieten het publiek voor het eerst springen (wat wil je ook, met nummers als Jump Around en Insane in the Brain?)

Op de Marquee beweest Lara Chedraoui dat ze, ware het niet voor de intieme sfeer, evengoed op de Main hadden kunnen staan: de tent stond barstensvol en zong vlotjes mee, zelfs met het nieuwe materiaal. Toch bleken de meesten gekomen voor afsluiters Shewolf en Delay, een karaoke die je kon horen tot in de uithoeken van het terrein. Perfecte intro voor PJ Harvey, die de zaal bijna omver blies met een steengoede set.

Vergeet Bey, hier is Solange

Maar al bij al bleken dat opwarmertjes te zijn voor de grote namen. Na een goedgesmaakte passage van Ryan Adams (de man heeft meer goede nummers dan wij hier in één artikel kunnen zetten), mag Solange Knowles op het podium kruipen. Nuja, kruipen, schrijden is een beter woord. In een jaren-70-loungesfeer bewijst toch-nog-de-zus-van-Beyonce dat ze dat adjectief mag laten vallen. Een warme, krachtige stem, die ondanks weinig grote meezingers vlot de hele wei meekreeg. En een perfectioniste: de hele band (inclusief muzikanten dus) zit mee in de choreografie. Wie nog nooit één noot Solange had gehoord, was meteen verkocht.

Nadien mocht Interpol in de Marquee Turn On the Bright Lights, die geniale debuutplaat, nog eens integraal spelen. De singles passeerden, de plankenvloer werd bijna aan stukken gestampt, en met een melancholisch 'Stella Was a Diver and She Was Always Down' werd de laatste rechte lijn ingezet naar een climactisch einde met 'Roland' en 'Leif Erikson'. Punten voor Interpol: de plaat staat na al die jaren nog even sterk.

Editors en The xx: recept voor een topavond

Topper van de avond (de wei stond voor het eerst die dag vol tot aan het einde, tenminste, tot Sigma aan z'n set begon) was Editors. We weten het, Editors krijgt in België meer krediet dan ergens anders, zo'n geweldig uitzonderlijke band zijn ze misschien niet, maar de stem van Tom Smith had er al velen overtuigd. Vuur, vuurwerk, confetti, Editors had alles mee, maar spreidde z'n hits wel een beetje doorheen de hele set, dus echt op gang komen deed het feestje nooit.

De wei stoorde zich daar opvallend weinig aan, maar keek duidelijk reikhalzend uit naar 'Papillon', de finale die werd meegeschreeuwd. Kippenvelmomentje: No Sound But The Wind werd opgedragen aan de slachtoffers van de aanslag in Barcelona eerder die dag.

Terwijl de ene helft van het volk vervolgens naar een goedgesmaakte Sigma vertrok, bleven de diehardfans voor The xx. Na een intro waarbij de bassen in je keel bleven nadaveren en daarna los de hits: ‘Crystalized’, ‘Say something loving’ en ‘Islands’ zetten Pukkelpop finaal in vuur en vlam. Oliver Sim kreeg de tranen in de ogen na een rondje verjaardagszingen voor Romy maar op dat moment was het eigenlijk al duidelijk: The xx is groot geworden en dé perfecte afsluiter van de donderdag op Pukkelpop. Met 'Angels' werd de massa richting camping en auto's gestuurd, wij horen de bassen nog.

Lees meer

Dit al gelezen?