© facebook @alcatraz, facebook @Dyscordia

De Eerste Wereldoorlog, klassieke kwartetten en een volgende plaat: wij spraken met Dyscordia vlak na hun concert op Alcatraz

12 augustus 2017

Het West-Vlaamse Dyscordia bracht vrijdag een ontzagwekkende show op Alcatraz Metal Festival. Hun trademarks: drie gitaren, progressieve composities en afwisseling tussen cleane vocals en grunts. Dat de heren hun instrumenten meesterlijk beheersen, is een understatement. Dyscordia speelt progressieve metal, waar je mond van openvalt. Newsmonkey sprak met de band vlak na hun concert.

Dyscordia blikt tevreden terug op hun eerste optreden op Alcatraz.

Dyscordia: Het was super. We hadden niet verwacht dat er zoveel volk zou komen kijken, want we waren de eerste band van het festival. De sfeer was écht tof. En vooral belangrijk: het geluid zat goed. Dat is niet evident op zo’n groot festival, zeker niet voor een band als Dyscordia met drie gitaren, vier micro’s en dan nog eens een drum en een bas. Voorlopig staan we nog niet vaak op dit soort festivals, maar het smaakt zeker naar meer.

Vorig jaar bracht Dyscordia hun tweede full-lenght ‘Words in Ruin’ uit

Dyscordia: In tegenstelling tot onze eerste plaat is ‘Words in Ruin’ niet echt een conceptalbum. Veel bands maken conceptalbums en wij hadden iets van “dat hoeft nu ook weer niet altijd”. Maar je kan wel zeggen dat de rode draad bij een aantal nummers de Eerste Wereldoorlog is. Dat leeft bij ons (in West-Vlaanderen, red.) wel iets meer. Niet dat wij passioneel met 14-18 bezig zijn, hoor. Het is ook niet onze bedoeling om, zoals Sabaton, over heldhaftige veldslagen te zingen. We willen eerder persoonlijke verhalen brengen, de miserie die oorlog met zich meebrengt. Het nummer 'Sacred Soil of Souls' gaat bijvoorbeeld over een graf en de soldaat die eronder ligt.

Momenteel sleutelt de groep aan nieuw materiaal

Dyscordia: We zijn nu klaar om onze nieuwe nummers bij te schaven. Dat wordt hard werken in de repetitieruimte. We gaan onder andere de structuur van de tracks onder de loep nemen. Eind 2018 of begin 2019 mag je zeker een derde plaat van ons verwachten.

Nummers ontstaan bij ons meestal niet in het repetitiekot. We steken onze gitaarriffs in de computer en sleutelen er op die manier aan verder. Dat is een hele andere manier van werken. De enkele riffs, die wel uit jamsessies ontstaan zijn, klinken dan ook totaal anders. Onze muziek is gewoon te ingewikkeld om gewoon on the spot in elkaar te flansen. Elk bandlid componeert wel de passages voor zijn eigen instrument. Zo gaat een lied wéér heel anders klinken.

Kwartet om U tegen te zeggen

Dyscordia: Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat wij een soort klassiek kwartet zijn met drie gitaristen, een bassist (en een drummer). We wilden sinds ons begin in 2010 absoluut geen keyboards in de band, omdat zoveel bands dat al doen. Voor Dyscordia zaten we in andere groepen, waarvan sommige leden niet gemotiveerd waren. Nu zijn we een groep die puur uit voortrekkers van vorige bands bestaat. Onze invloeden zijn heel uiteenlopen: van death en black metal tot klassieke muziek tot filmmuziek tot blues. We willen er allemaal voor gaan en werken hard. Maar we hebben ook allemaal een visie. Soms botst dat, maar dat is net fijn. Zeker onze gitaristen zijn drie ego’s tegen elkaar op, maar ieder heeft ook zijn spotlightmoment. Daar zijn nooit problemen rond.

What’s next voor Dyscordia?

Dyscordia: We staan de jongste tijd steeds vaker op festivals. Graspop, Summer Breeze en dit festival waren natuurlijk uitblinkers. Onze volgende grote optredens zijn op Herbakkers Festival, de Wieltjesfeesten en Judasfest in Sint-Niklaas.

Lees meer

Dit al gelezen?

Jouw reactie?