De gevolgen van de ramp met de Exxon Valdez zijn 28 jaar later nog steeds immens in Alaska.

Trump heeft een mooi cadeautje voor onze (klein)kinderen op zijn 100ste dag als president

29 april 2017

analysePresident Trump wil het verbod op het boren naar olie en gas in de noordelijke wateren van de VS terugdraaien. Een mooi cadeautje voor onze (klein)kinderen op zijn 100ste dag als president: als dat gebeurt zal één van de laatste grote wildernissen en quasi ongerepte gebieden op aarde verdwijnen. En zal de opwarming van onze aarde een heel pak erger worden. Dit is waarom.

Trump heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken opdracht gegeven om met een plan te komen hoe de gas- en olievelden in het poolgebied bij Alaska en het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan toch kunnen worden ontgonnen.

President Obama had het boren in de regio in december, vlak voor hij afzwaaide, verboden. Obama zei toen dat het verbod permanent was. President Trump hoopt dat hij het toch ongedaan kan maken.

Trump wil graag inzetten op het gebruik van fossiele energiereserves uit de zeebodem. Volgens hem heeft het verbod grote economische gevolgen. Als er weer geboord kan worden levert dat mogelijk duizenden banen en miljarden dollars op, zegt Trump.

"Het is een geweldige dag voor Amerikaans arbeiders”, zei Trump, “waarop de weg is vrijgemaakt is voor duizenden en duizenden Amerikaanse en bovendien goedbetalende nieuwe jobs. Ons land is gezegend met ongelooflijke natuurlijke hulpbronnen, waaronder overvloedige offshore olie- en aardgasreserves."

Ryan Zinke, de Amerikaanse binnenlandminister voegde daar aan toe: "Dit decreet zal onze positie als wereldwijde energieleider cementeren en energiezekerheid bevorderen ten behoeve van het Amerikaanse volk."

Waarom het zo gevaarlijk is

Het zal er ook voor zorgen dat één van de laatste grote quasi ongerepte natuurgebieden in de wereld zal verdwijnen. Obama wilde met zijn maatregel een "gevoelig en uniek ecosysteem" beschermen. Hij waarschuwde voor het risico op het lekken van olie en stelde dat de middelen om olie in deze gebieden op te ruimen erg beperkt zijn.

De vorige president doelde hiermee onder meer op de grote olieramp na de brand op het platform Deepwater Horizon van BP in 2010. Hierbij liepen na een ongeluk op het platform tientallen miljoenen liters olie in zee, wat een ramp betekende voor het ecosysteem in de Golf van Mexico.

Maar die ramp was klein bier in vergelijking met wat er zou gebeuren als een lek van dezelfde magnitude in de wateren van Alaska zou plaatsvinden.

Omdat het Arctisch gebied zo afgelegen en dunbevolkt is, is er niet voldoende infrastructuur, zoals havens en vliegvelden, om snel te handelen in geval van een ramp.

Daar komt nog eens bij dat het van veel van de technieken dit op dit moment beschikbaar zijn voor het opruimen van de olie, onduidelijk is hoe effectief ze zijn in combinatie met lage temperaturen en ijs. Zo kunnen bijvoorbeeld dispergeermiddelen – chemische stoffen die de olie afbreken tot kleinere druppels, zodat het door natuurlijke bacteriën verwerkt kan worden – waarschijnlijk minder effectief hun werk doen in de Arctische wateren.

Bacteriën

Daarnaast zijn de effecten van olievervuiling op het Arctisch ecosysteem groter dan in andere regio’s. Bij de olieramp in de Golf van Mexico werd een groot deel van de olie afgebroken door bacteriën. Deze degradatie gaat echter veel langzamer bij koudere temperaturen en het is nog onduidelijk hoe, in combinatie met andere eigenschappen, dit zich in het Arctisch gebied zal gedragen.

Het ecosysteem in dit gebied is extra kwetsbaar doordat de voedselketen maar uit weinig soorten bestaat. Elke soort is hierdoor belangrijk voor het systeem. Raakt er één verzwakt, dan beïnvloedt dat alle andere soorten in de keten. Bovendien is de korte zomer een belangrijke periode voor het ecosysteem. Primaire productie zoals fotosynthese is afhankelijk van licht en vindt dus vrijwel alleen in deze tijd plaats.

Bovendien komen verschillende vogelsoorten uit ander gebieden naar het hoge noorden om te broeden. Als er in deze periode iets misgaat, kan het pas de volgende zomer hersteld worden.

Exxon Valdez, 28 jaar later nog altijd miserie

Hoe erg het kan worden, hebben we al ondervonden. 28 jaar geleden liep de olietanker Exxon Valdez vast op het Bligh Reef in de Prince William zee-engte aan de kust van Alaska. Na meer dan een kwarteeuw zijn de ecologische en economische gevolgen nog steeds catastrofaal.

Het na de ramp opgerichte Exxon Valdez Oil Spill Trustee Council stelde een lijst op met 32 getroffen diersoorten. Daarvan zijn slechts dertien soorten "hersteld" of "vermoedelijk herstellend". Sommige dieren die tot dan in grote getallen voorkwamen, zoals de haring, zeekoeten en orka's, staan nog steeds in de lijst "niet herstellend".

De organisatie stelt in zijn rapport echter ook dat het steeds moeilijker wordt om het directe verband tussen de ramp en het verdwijnen van bepaalde diersoorten aan te tonen. Vaak zijn die gevolgen indirect door de verdunning van schadelijke stoffen of door het verdwijnen van natuurlijke voedselbronnen.

Ook voor de lokale economie en gemeenschappen waren de gevolgen van het afnemende visbestand ingrijpend. De visserij is altijd een belangrijk onderdeel van de economie geweest in Alaska. Vooral twee vissoorten waren belangrijk, zalm en haring. De zalm stond pas in 2009 - na 20 jaar dus! - terug op het niveau van voor de ramp. De haringpopulatie verdween zo ongeveer: 28 jaar na datum staat die op slechts 15 procent van het niveau voor 1989.

Naast de impact op de directe economie is het verdwijnen van bepaalde diersoorten ook zeer nadelig voor het ecosysteem in zijn geheel. Daarom zijn volgens verschillende studies de langetermijngevolgen nog niet helemaal zichtbaar.

Exxon gaf meer dan 2 miljard dollar uit aan de opkuis en kon amper 7 procent van de schade opruimen.

7.44 ppm

En dan is er nog de global warming. Als de olie- en gasvelden worden ontgonnen die Trump nu wil “bevrijden”, dan zal dat voor 15,8 miljard ton CO2 in de atmosfeer doen belanden. Dat is evenveel als de totale uitstoot van de VS aan emissies door vliegtuigen, auto’s en ander transport in een periode van negen jaar. Het zal 7.44 ppm aan CO2 toevoegen aan de globale niveaus, wat ongeveer 10% is van de hele wereldwijde stijging van de jongste 50 jaar. En, het zal dus ook voor een snellere opwarming zorgen en het stoppen daarvan bijzonder moeilijk maken.

Volgens milieuorganisaties kan Trump het verbod van zijn voorganger alleen maar aanvechten door naar de rechter te stappen. Het is niet duidelijk of de huidige president dit gaat doen.

Obama beriep zich op een wet die stamt uit de jaren vijftig. De zogenaamde Outer Continental Shelf Act staat een president toe om het delven van mineralen in bepaalde gebieden in te perken.

Het gebiedsverbod van Obama beslaat 46,5 miljoen hectare van de Amerikaanse wateren in de Chukchi Zee, het grootste deel van de Beaufort Zee en 1,5 miljoen hectare in de Atlantische Oceaan.

En wie zit er op te wachten?

Bovendien is maar de vraag wie Trump nu eigenlijk wil bedienen. Experts twijfelen zijn decreet zinvol is, omdat zelfs de gas- en olieproducenten zelf niet hebben aangedrongen op het boren in de noordelijke wateren. Het boren naar olie- en gas in poolgebieden is moeilijker en daardoor een stuk duurder dan op andere locaties. Gecombineerd met de lage olieprijs, zorgt dat ervoor dat veel oliebedrijven er op dit moment weinig heil in zien. Zo stopte Shell anderhalf jaar geleden al met de boringen bij Alaska.

Dit al gelezen?

Jouw reactie?