© Ubisoft

Ghost Recon Wildlands: de overstap naar een gigantische open wereld is een schot in de roos

10 maart 2017

Een nieuwe Ghost Recon-game, we waren al enkele weken ongeduldig aan het wachten. Voor ons nog steeds de beste reeks binnen de Tom Clancy-titels van Ubisoft. De vorige had een geweldig verhaal, maar voor deze game heeft Ubisoft z'n grootste vaardigheid ingezet: een open wereld. En wat voor één... Het spel mag dan wel bijna een diplomatieke rel met Bolivia veroorzaakt hebben, het is een zeer geslaagd experiment.

Betere reclame kon deze game zich vorige week eigenlijk niet inbeelden. Voor één keer wordt een game eens niet aangevallen omdat er in geschoten wordt, maar wel omdat een land er negatief wordt afgeschilderd. Natuurlijk is het allemaal fictief, maar Bolivia ziet het niet zitten dat ze in het spel een drugsstaat zijn. Ook al zijn die drugs er wel degelijk een groot probleem, zoals je bij ons al kon lezen. Hoe dan ook wilde het land geen imagoschade en werd zelfs met een rechtszaak tegen Ubisoft gedreigd.

Narcos

De game speelt zich af in juli 2019, op een moment dat Bolivia in de ban is van een drugskartel. Het doet allemaal wat denken aan één van de grootste drugsbarons aller tijden: Pablo Escobar. Die had destijds een ander Zuid-Amerikaans land, Colombia, in z'n macht. Ubisoft had dus evengoed een game over Escobar kunnen maken, maar dat past niet binnen het concept van de special forces, die toen nog niet over drones en ander technologisch materiaal beschikten. Al valt dat technologische allemaal goed mee in vergelijking met andere Tom Clancy-games. Het draait in dit spel om strategie en schieten, en dat is zeker een pluspunt. Overleven in de wildernis, waar de narco's de wilde dieren zijn.

Fans van de Netflix-serie Narcos zullen zeker al snel de sfeer van dat programma voelen hangen. De vorige titel in de Ghost Recon-reeks bestond nog uit hoofdstukken en was een campagne. En hoewel het een steengoede campagne was, was je er toch vrij snel doorheen. De houdbaarheidsdatum van deze Ghost Recon Wildlands ligt een pak hoger, aangezien Ubisoft nu ook hier met een open wereld uitpakt. Die is overigens heel groot, en de criminelen zitten over het hele land verspreid. Jij loopt, rijdt of vliegt er met je team tussen de bendes en kiest zelf een beetje wat wil doen.

Die vrijheid voelt eerst wat vreemd aan, want daar sta je dan in de wildernis met je drie andere Ghosts. Veel uitleg over de mogelijkheden op de speelkaart krijg je ook niet. Er zijn contactpersonen die je informatie kunnen geven, en daarmee breid je de mogelijkheden op de kaart uit. Soms moet je ergens binnendringen om info te vinden. En dan zijn er natuurlijk nog de verhaalmissies, waarbij het de bedoeling is om alle pionnen van het Santa Blanca-kartel uit te schakelen.

Coöp is het leukst

Een stevige intro heeft het spel dan weer wel. De reden waarom je gedropt bent heeft te maken met een aanslag op de Amerikaanse ambassade in La Paz. Een open oorlog beginnen is geen optie, dus stuurt de VS special forces, die met vier soldaten even sterk zijn als een heel leger. Het is dan ook de kunst om als een echte geest onzichtbaar te blijven voor je vijanden en hen één voor één uit te schakelen. Dat vraagt meestal wel wat strategisch denkwerk, en dus is die drone bijzonder handig. Zoals in andere games kan je je team vragen om een vijand in het vizier te nemen, zodat je zelf een andere kunt uitschakelen of verder kunt lopen.

Dat kan je als single player doen, zodat je teamgenoten door AI worden bestuurd. Maar uiteraard is er een multiplayer voorzien waarmee je coöp kunt spelen. Eigenlijk is het spel daarvoor wel gemaakt, en dat ga je snel merken. Tenzij je een lage moeilijkheidsgraad kiest, werken je teamgenoten in de single player niet zo goed mee. We hebben hen in elk geval al slimmer geweten. Niet dat de single player slecht is, integendeel. Maar je kan hem best wel eerst even proberen voor je aan de coöp begint, want het verschil is groot.

Het is knap hoe de open wereld van Ghost Recon Wildlands het mogelijk maakt om met mensen van verschillende niveaus samen te werken zonder dat je zelf vooruitgang verliest. Je bent ook niet verplicht om constant coöp te spelen, je kan zelf beslissen wanneer je echt in teamverband gaat spelen, alles vloeit mooi in elkaar over. Maar uiteraard is het veel leuker als je met echte mensen kunt communiceren en samen met hen je strategie kunt bepalen. Zowat elk aspect functioneert beter en wordt aangenamer in coöp. Je kan met je eigen vrienden spelen, maar je kan ook nobele onbekenden uitnodigen voor je sessie. Of zelf binnenvallen in de sessie van een andere speler.

Te land, ter zee, in de lucht

In een grote open wereld moet je jezelf natuurlijk kunnen verplaatsen, en dat gaat niet altijd te voet. Nog meer dan in andere Ubisoft-games heb je de keuze tussen allerlei soorten transport. Uiteraard zijn er auto's, maar dan vooral pick-ups en andere niet altijd even moderne wagens die in de eindeloze grindwegen bijten. Maar je kan ook de lucht in, want er staan regelmatig helikopters en vliegtuigen klaar die je kunt stelen. Op dat vlak is het spel hetzelfde als pakweg Watch Dogs. De voertuigen staan langs de kant van de weg en je kunt er gewoon mee wegrijden.

Wees gerust, ook moderne sportwagens duiken al eens op in het spel. Maar de grootste uitdaging is dus vliegen. Heerlijk om plots nietsvermoedende vijanden verbaasd te zien kijken wanneer je met een helikopter opstijgt en binnen de kortste keren met de noorderzon bent verdwenen. Het vergt wel wat oefening en die eerste vlucht moet je goed opletten of je belandt met je heli in het decor. Met een vliegtuig is het nog moeilijker om de besturing onder de knie te krijgen. Maar het is heerlijk dat dit allemaal mogelijk is in deze game.

Dat het spel echt op coöp gericht is, bewijst het feit dat er eigenlijk weinig interactie tussen je AI-teamgenoten is. Hoewel deze kerels hun leven in elkaars handen leggen, heb je in de single player nooit de indruk dat het een hechte groep is. Dat is wel een beetje spijtig, want op die manier missen we ook die typische soldatenhumor. In een open wereld is dat niet altijd even gemakkelijk, maar Ubisoft heeft dit in het verleden al beter gedaan. Toch zit er een serieus scenario met veel tekst achter deze game. Zit je in de auto, dan hoor je bijvoorbeeld hele discussies op de radio die het onderwerp van het spel verder kaderen. En aangezien dit zelden in herhaling valt, is er dus behoorlijk wat gesproken tekst opgenomen.

Conclusie: 9/10

Als we iets negatief over deze game willen zeggen, dan gaan we echt muggenziften. Misschien hadden ze meer zorg in hun single player kunnen steken, want daar zitten onze enige puntjes van kritiek. Voor de spelers die liever geen coöp spelen, was dat welkom geweest. Maar daarmee willen we helemaal niet stellen dat de single player slecht is, dat in geen geval. Ghost Recon Wildlands blinkt gewoon nog veel meer uit in die coöp, wat het spel één van de betere in dat genre maakt. Je moet het in elk geval eens geprobeerd hebben, want het is toch iets totaal anders. Zonder aarzelen durven we stellen dat deze game één van de beste van het voorjaar mag genoemd worden.

Lees meer

Dit al gelezen?